Świętojańskie wideo

YouTube: Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

YouTube: Barbara Krafftówna W Gdańsku

Barbara Krafftówna W Gdańsku

YouTube: Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr

Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr




Polecane

Jacek Sieradzki: Rezygnuję. Rozmowa z dyrektorem festiwalu R@Port

VI ranking aktorów Wielkiego Miasta

Kto wygrał, kto przegrał: teatry i festiwale. Podsumowanie roku teatralnego na Pomorzu cz.3

Nasyceni, poprawni, bezpieczni. Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.2

Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.1: Naj, naj, naj

Niedyskretny urok burżuazji. Po Tygodniu Flamandzkim

Na8-10Al6Si6O24S2-4 dobrze daje. Po perfomansie ‘Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane’

Panie Jacku, pan się obudzi. Zaczyna się X Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port

Wideoklip - niepokorne dziecko kinematografii i telewizji. Wywiad z Yachem Paszkiewiczem

Empire feat. Renia Gosławska - No more tears

Na co czekają więźniowie ? Beckett w Zakładzie Karnym w Gdańsku-Przeróbce

Zmiany, zmiany, zmiany. Podsumowanie roku teatralnego 2012 na Pomorzu

Debata w sprawie sprofanowania Biblii przez Adama Darskiego (Nergala)

Jakie dziennikarstwo poświęcone kulturze w Trójmieście jest potrzebne ?

Dość opieszałości Poczty Polskiej. Czytajmy wiersze Jerzego Stachury!

Brygada Kryzys feat. Renia Gosławska & Marion Jamickson - Nie wierzę politykom

Monty Python w Gdyni już do obejrzenia!

Kinoteatr Diany Krall. "Glad Rag Doll" w Gdyni

Tylko u nas: Dlaczego Nergal może być skazany ? Pełny tekst orzeczenia Sądu Najwyższego

Obejrzyj "Schody gdyńskie"!

Piekło w Gdyni - pełna relacja

Pawana gdyńska. Recenzja nowej płyty No Limits

Kiedy u nas? Geoffrey Farmer i finansowanie sztuki

Wciąż jestem "Harda" - wywiad z bohaterką "Solidarności"

Wielka zadyma w Pruszczu Gdańskim

Podróż na krańce świata, czyli dokąd zmierza FETA ?

Co piłka nożna może mieć wspólnego ze sztuką ?

Eksperyment dokulturniający, czyli „Anioły w Ameryce” na festiwalu Open’er

Ożywcze tęsknoty. "Enclave 4/7" Teatru Dada von Bzdülöw

Opublikowano: 03.11.2013r.

Recenzja najnowszej premiery Teatru Dada von Bzdülöw.

Ożywcze tęsknoty. „Enclave 4/7” Teatru Dada von Bzdülöw

Piotr Wyszomirski

 

Uważam, że istnieją bardzo wyraziste metody przedstawienia tego, jak widzimy świat i jak możemy go zmieniać na lepsze poprzez jakikolwiek ze środków artystycznych. Wierzę całym sercem w to, co robimy tutaj każdego dnia i uważam, że poprzez ten spektakl ludzie mogą ponownie odnaleźć fundamentalne zasady, które gdzieś, na pewien sposób, mogliśmy zatracić – mówił przed premierą Roberto Olivan. Wiara hiszpańskiego choreografa i reżysera zmaterializowała się podczas godzinnej transmisji między wykonawcami a odbiorcami najnowszej propozycji Teatru Dada von Bzdülöw.

Po Bachowskim intro następuje szybki casting, selekcjoner wybiera z widowni siódemkę wykonawców wraz z którymi przedstawi sekwencję różnorodnych stylistycznie wyobrażeń i odniesień. Już pierwsza zbiorówka z ilustracją muzyczną przypominającą Powaqqatsi Philipa Glassa wprowadza intensywność, która towarzyszyć będzie nam do końca. Coraz bardziej obezwładniający pęd współczesnego życia jak walec niszczy imponderabilia i relacje. By nie przegrać, musimy ciągle gdzieś biec, gonić i uciekać, konsumować, produkować, rywalizować i w ostatecznym rezultacie traciić sens i pogłębiać samotność. Rozluźnieni, instrumentalni aktorzy taneczni, jak na użytek tego spektaklu, który jest hybrydą gatunkową, nazwałbym performerów, rozpisują scenicznie pięknie naiwny manifest hiszpańskiego marzyciela. Figury z rodowodem akrobatycznym przeplatają się z pantomimą, pada wiele dźwięków i słów, wykonana jest nawet piosenka („ciarowaty” fragment In a Manner of Speaking z repertuaru Tuxedomoon). Aktorzy nawiązują interakcję z widzami, chcą stworzyć połączenie na czas zdarzenia artystycznego. Służą temu znane zabiegi jak bezpośrednie zwroty do widzów, rozdawanie kartek z ręcznie, co ważne, napisanym tekstem, który jest jednym ze składników manifestacji scenicznej. Szlachetny idealizm Olivana dzięki energetyce aktorów  trafia do głęboko skrywanych pokładów emocji, które kiedyś stanowiły niezmienny, wydawałoby się, genotyp. W kilku scenach wzruszenie udowadnia, że niekoniecznie jesteśmy zbiorowiskiem oddalających się fenotypów;  pojawiają się „ciary”, dowód koronny na przeżycie wspólnotowe i sukces spektaklu.

Trochę jak w kalejdoskopicznym skrócie, skrótowo i w pędzie, ukazywane są najważniejsze cechy i czynności gatunku, który jeszcze jakiś czas będzie dominować na tej planecie. Aktorzy tworzą ludzką maszynę, nie stronią od ukazywania najważniejszych czynności, całują się, imitują masturbację, załatwianie potrzeb fizjologicznych, otwierają się do granic wytrzymałości, jak choćby w popisowej solówce Katarzyny Ustowskiej. Spektakl potwierdza, że ruchem, gestem i dotykiem można wyrazić wszystko i że teatr tańca może być zaangażowany i dowcipny, a nie jedynie formalny i artystowski. „Enclave” to najbardziej tęsknota za wspólnotą, za odnajdywaniem się na poziomie najwyższym i w najmniejszej skali zarazem. Teatr tańca nie zmieni rozpadającego się świata, ale może przez godzinę pokrzepić i nawiązać unikalną komunikację.

https://www.youtube.com/watch?v=ullnwMwOx_c

Enclave 4/7 Teatru Dada von Bzdülöw - fragment próby Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.

Gdańskiemu spektaklowi udaje się to dzięki wykonawcom, którzy są wiarygodni w przekazywaniu utopijnego komunikatu. Zbiorowa kreacja nie ma słabych punktów, aktorzy nie tylko zostali starannie dobrani, ale pozytywna energia emanująca z całego zespołu jest składnikiem bardzo widocznym. Mocnym ogniwem ośmioosobowego kolektywu scenicznego jest trójka z bardzo ciekawej, łódzkiej grupy Kijo: Ilona Gumowska, Adrian Bartczak i Sebastian Flegiel. Już 4 grudnia kolejna możliwość ujrzenia Kijo w Gdańsku, tym razem w spektaklu „3 element”, wyprodukowanym z Kino Variatino, czyli Anną Haracz. Jedynak z Bytomia, Piotr Stanek, oprócz talentu ruchowego zdradza dodatkowo predylekcje do gry w teatrze dramatycznym, a trójmiejski wkład tworzą: Katarzyna Ustowska, czyli sceniczna elektrownia atomowa, skupiająca energię grupy i uwagę odbiorców Urszula Zerek i Tatiana Kamieniecka, obie z Dady. Objawieniem jest perkusjonista, autor muzyki i wykonujący ją na żywo Oleg Dziewanowski, który nie tylko tworzy osobny teatr dźwięku, ale występuje w kilku scenach. Dziewanowskiego znamy z trójmiejskiej sceny improwizacji, „Enclave” jest jego teatralnym debiutem zarówno kompozytorskim jak i aktorskim.

Foto:Beata Demska

Więcej zdjęć w galerii

Tytuł spektaklu można odbierać na wiele sposobów, nie przywiązując się nadmiernie do jakiegokolwiek objaśnienia. Olivan prowadzi w Barcelonie Teatr Enclave, spektakl jest dla (4) siedmiu tancerzy i jest to wreszcie 47. premiera sygnowana przez Teatr Dada von Bzdülöw. Spektakl nie powstałby bez udziału Katarzyny Chmielewskiej, która kilkanaście lat temu zagrała u Olivana i to spotkanie wywarło wielki wpływ na jej pracę w teatrze. Po latach, dzięki złożonemu montażowi finansowemu szefowa Dady mogła zrealizować swoje pragnienie, jakim było zaproszenie do współpracy hiszpańskiego choreografa. To Chmielewska przeprowadziła casting, jej udział w łączeniu południowej energetyki z północnym skupieniem egzystencjalnym jest trudny do przecenienia. To dzięki jej przygotowaniu Olivan mógł w 5 tygodni przygotować pełnoformatowy spektakl. Przy współudziale wielu ludzi dobrej woli mógł powstać rzadki w nowoczesnym tańcu spektakl wieloobsadowy, jakim jest ośmioosobowa prezentacja na scenie gdańskiej Malarni. Czas pokaże, czy Katarzyna Chmielewska i Leszek Bzdyl przejdą już na stałe na pozycje producencko-mentorskie, co wydaje się w perspektywie temporalnej tancerzy naturalne, ale przecież niekonieczne.

Najnowsza propozycja Dady to nieczęsta pozycja obowiązkowa dla każdego poszukiwacza Spotkań. Nowoczesny teatr tańca można przeżywać i odbierać na różne sposoby, ale hiszpańsko-polska propozycja jest wyjątkowa, bo niezmiernie rzadko „oficjalny” teatr jest tak deklaratywny i bezpośredni. Wypatrujcie następnych terminów „Enclave”, najbliższe dopiero w lutym…

https://www.youtube.com/watch?v=jujxsNJGmJI

http://www.youtube.com/watch?v=lnDlXrHerys Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.

Teatr Dada von Bzdülöw, Enclave 4/7.Reżyseria i choreografia: Roberto Olivan, Asystent choreografa:Katarzyna Chmielewska,Tancerze: Adrian Bartczak, Sebastian Flegiel, Ilona Gumowska, Tatiana Kamieniecka, Piotr Stanek, Katarzyna Ustowska, Urszula Zerek, Muzyka: Oleg Dziewanowski, Reżyseria świateł: Michał Kołodziej, Kostiumy: Magda Bem. Premiera: 2 listopada 2013 roku na Scenie Malarnia. Czas trwania ok.60 min.

https://www.youtube.com/watch?v=_4fPwUdMFVM

Przed premierą: Enclave 4/7 Teatru Dada von Bzdülöw. Roberto Olivan Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.

https://www.youtube.com/watch?v=A-5TMCKsV3w

Przed premierą: Enclave 4/7 Teatru Dada von Bzdülöw. Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.

https://www.youtube.com/watch?v=lnDlXrHerys

Przed premierą: Enclave 4/7 Teatru Dada von Bzdülöw. Mówią: K.Chmielewska i L.Bzdyl Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.