Świętojańskie wideo

Steller/Dziemaszkiewicz, Atman @ Dwie Zmiany, 24/10/18

Teatr na nowe czasy: Komuna//Warszawa, Paradise Now? Remix Living Theatre

Wiedżmin w Teatrze Muzycznym w Gdyni: fragment próby medialnej

Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

Barbara Krafftówna W Gdańsku

Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr




Polecane

Jacek Sieradzki: Rezygnuję. Rozmowa z dyrektorem festiwalu R@Port

VI ranking aktorów Wielkiego Miasta

Kto wygrał, kto przegrał: teatry i festiwale. Podsumowanie roku teatralnego na Pomorzu cz.3

Nasyceni, poprawni, bezpieczni. Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.2

Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.1: Naj, naj, naj

Niedyskretny urok burżuazji. Po Tygodniu Flamandzkim

Na8-10Al6Si6O24S2-4 dobrze daje. Po perfomansie ‘Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane’

Panie Jacku, pan się obudzi. Zaczyna się X Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port

Wideoklip - niepokorne dziecko kinematografii i telewizji. Wywiad z Yachem Paszkiewiczem

Empire feat. Renia Gosławska - No more tears

Na co czekają więźniowie ? Beckett w Zakładzie Karnym w Gdańsku-Przeróbce

Zmiany, zmiany, zmiany. Podsumowanie roku teatralnego 2012 na Pomorzu

Debata w sprawie sprofanowania Biblii przez Adama Darskiego (Nergala)

Jakie dziennikarstwo poświęcone kulturze w Trójmieście jest potrzebne ?

Dość opieszałości Poczty Polskiej. Czytajmy wiersze Jerzego Stachury!

Brygada Kryzys feat. Renia Gosławska & Marion Jamickson - Nie wierzę politykom

Monty Python w Gdyni już do obejrzenia!

Kinoteatr Diany Krall. "Glad Rag Doll" w Gdyni

Tylko u nas: Dlaczego Nergal może być skazany ? Pełny tekst orzeczenia Sądu Najwyższego

Obejrzyj "Schody gdyńskie"!

Piekło w Gdyni - pełna relacja

Pawana gdyńska. Recenzja nowej płyty No Limits

Kiedy u nas? Geoffrey Farmer i finansowanie sztuki

Wciąż jestem "Harda" - wywiad z bohaterką "Solidarności"

Wielka zadyma w Pruszczu Gdańskim

Podróż na krańce świata, czyli dokąd zmierza FETA ?

Co piłka nożna może mieć wspólnego ze sztuką ?

Eksperyment dokulturniający, czyli „Anioły w Ameryce” na festiwalu Open’er

Konstruowanie mitu. "Iwan - carski syn" według Konrada Szachnowskiego

Opublikowano: 21.01.2018r.

Gdyńska premiera przedstawienia dla dzieci o trudnej drodze do szczęścia carskiego syna, Iwana.

Konstruowanie mitu

Katarzyna Wysocka

 

Centrum Kultury w Gdyni zaprosiło do współpracy Konrada Szachnowskiego, doświadczonego reżysera spektakli, zarówno dla dzieci, ale także dla dorosłych, byłego dyrektora Teatru Miniatura. Przedstawienie "Iwan - carski syn" miało swoją pomorską premierę w 2007 roku w słupskiej "Tęczy" (z rozszerzeniem tytułu o "... szare wilczysko i inni") z tym samym reżyserem, scenografką (Marią Szachnowską) i lalkami w roli głównej. W Gdyni historia Iwana i jego dwóch braci, carskich potomków, odebrana została przez premierową publiczność pozytywnie, chociaż sam spektkl trudno wpisać we współczesną tendecję komunikacji z widzem. Zastrzeżenia budzi także niewykorzystanie ewidentnego potencjału, jakim byli aktorzy animujący lalki, sprowadzeni do podrzędnej roli, bo zamknięci w "szyboworkach".

Półtoragodzinna baśń Władimira Masłowa budowana jest z wątków i motywów róznych baśni, z wykorzystaniem przyzwyczajeń widza do typowych rozwiązań dla niecodziennych okoliczności. Motyw wędrówki dominuje, chociaż niczym w projekcji onirycznej, piętrzenie problemów jest wprost proporcjonalne do motywacji głównego bohatera, Iwana. Historia rozpoczyna się od problemów z Żar-Ptakiem, zjadającym złote jabłka z drzewa w carskim sadzie. Okazuje się, że dwaj starsi synowie cara nie są w stanie wznieść się ponad swoje ograniczenia i zwyczajnie nie nadają się do akcji uzdrawiania królestwa. Najmłodszy carewicz, Iwan, nie ma wielkich motywacji, ale stara się nie poddawać i krok za krokiem odnajduje w sobie moce, aby stawić czoła niebywale dużej ilości kłopotów. Zjawia się u Baby-Jagi, u samozwańczego króla krainy będącego jedynym spersonalizowanym członkiem narodu, czy u nieśmiertelnego Kościeja. Poznaje przy tym psychologię m.in. materialisty, człowieka z wieloraką osobowością, szowinisty, egocentryka. Dojrzewa do prawdziwego poświęcenia i miłości do Pięknej Wasylisy.

Bajka nie odpowiada jednak na wiele pytań związanych z postaciami, dlatego można mówić o pewnych niekonsekwencjach lub/i świadomych pominięciach. Można je nazwać natury edukacyjno-wychowawczej. Dotyczy to przede wszystkich wyjściowych jabłek. Dlaczego Iwan ma przemierzać świat, aby złapać złodzieja - dlaczego jabłka są tak cenne, aby poświęcać życie syna (smoki, pułapki, czary)? Czy wiąże się z jabłkami dodatkowa legenda czy po prostu trzeba ukarać złodzieja? A jak już złapało się złodzieja, to dlaczego nie został ukarany? Nie zostały również zdsykontowane oszustwa Iwana oraz Szarego Wilczyska i młody widz może pozostać w przekonaniu, że aby osiągnąć cel - trzeba oszukiwać.

Zasadniczą jednak kwestią jest podejście inscenizacyjne reżysera. Zamknął on aktorów w "szyboworkach", ograniczając im do minimum możliwość gry aktorskiej, "skazując" ich na płaską animację lalek. Zważając na fakt, że byli to adepci PSWA, czyli przygotowani do kontaktu z widzem poprzez swobodne korzystanie ze środków wyrazu, takie podejście sprawia, że aktor, jak u Mądzika, staje się "tworzywem", każdy zatem może u Szachnowskiego animować lalki. A one - jakby wyjęte z innej epoki, karykaturalne niemal i dodatkowo "drętwo" poruszane, jakby aktorzy nie do końca przekonali się do tego typu teatru. Najwięcej do wygrania miała odpowiedzialna za opracowanie muzyczne Aleksandra Lis, grająca na żywo na ukulele i wcielająca się w rolę narratora oraz Szarego Wilczyska. A przecież reżyser pokazał, że myśli o wszystkich aktorach - na oklaskach, pozbawieni stelażowego worka, pokazali się całościowo w kostiumach stylizowanych na rosyjskie, co znacznie uatrakcyjniło przekaz.

Otrzymaliśmy zatem spektakl, który może budzić wątpliwości. Szkoda, bo na poziomie konceptu, idei stworzenia przedstawienia lalkowego w Gdyni, wiele wskazywało, że może to być hit.

Iwan - carski syn. Autor: Władimir Masłow, reżyseria: Konrad Szachnowski, scenografia: Maria Szachnowska, obsada: Kinga Stańko (Car I, Piękna Wasylisa), Bartłomiej Sudak (Kościej), Aleksandra Lis (Szare Wilczysko), Monika Kijek (Średni Syn Cara, Car II), Agata Mieniuk (niańka, kucharz), Paweł Klowan (Car III, Smok), Paulina Wojtowicz (Starszy Syn Cara, Baba-Jaga), Bartosz Sołtysiak (Iwan). Premiera 15.01.2018, czas trwania 90 minut z jedną przerwą.