Świętojańskie wideo

Teatr na nowe czasy: Pawlak/Pigoński, Usta McQueena

Teatr na nowe czasy: Komuna//Warszawa, Paradise Now? Remix Living Theatre

Wiedżmin w Teatrze Muzycznym w Gdyni: fragment próby medialnej

Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

Barbara Krafftówna W Gdańsku

Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr




Polecane

Jacek Sieradzki: Rezygnuję. Rozmowa z dyrektorem festiwalu R@Port

VI ranking aktorów Wielkiego Miasta

Kto wygrał, kto przegrał: teatry i festiwale. Podsumowanie roku teatralnego na Pomorzu cz.3

Nasyceni, poprawni, bezpieczni. Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.2

Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.1: Naj, naj, naj

Niedyskretny urok burżuazji. Po Tygodniu Flamandzkim

Na8-10Al6Si6O24S2-4 dobrze daje. Po perfomansie ‘Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane’

Panie Jacku, pan się obudzi. Zaczyna się X Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port

Wideoklip - niepokorne dziecko kinematografii i telewizji. Wywiad z Yachem Paszkiewiczem

Empire feat. Renia Gosławska - No more tears

Na co czekają więźniowie ? Beckett w Zakładzie Karnym w Gdańsku-Przeróbce

Zmiany, zmiany, zmiany. Podsumowanie roku teatralnego 2012 na Pomorzu

Debata w sprawie sprofanowania Biblii przez Adama Darskiego (Nergala)

Jakie dziennikarstwo poświęcone kulturze w Trójmieście jest potrzebne ?

Dość opieszałości Poczty Polskiej. Czytajmy wiersze Jerzego Stachury!

Brygada Kryzys feat. Renia Gosławska & Marion Jamickson - Nie wierzę politykom

Monty Python w Gdyni już do obejrzenia!

Kinoteatr Diany Krall. "Glad Rag Doll" w Gdyni

Tylko u nas: Dlaczego Nergal może być skazany ? Pełny tekst orzeczenia Sądu Najwyższego

Obejrzyj "Schody gdyńskie"!

Piekło w Gdyni - pełna relacja

Pawana gdyńska. Recenzja nowej płyty No Limits

Kiedy u nas? Geoffrey Farmer i finansowanie sztuki

Wciąż jestem "Harda" - wywiad z bohaterką "Solidarności"

Wielka zadyma w Pruszczu Gdańskim

Podróż na krańce świata, czyli dokąd zmierza FETA ?

Co piłka nożna może mieć wspólnego ze sztuką ?

Eksperyment dokulturniający, czyli „Anioły w Ameryce” na festiwalu Open’er

Relaksacja pokoleniowa, czyli "Gwiazdka z nieba" Teatru Miniatura

Opublikowano: 28.03.2018r.

Recenzja spektaklu dla najnajów.

Relaksacja pokoleniowa

Katarzyna Wysocka

Spektakl dla najmłodszych milusińskich w Teatrze Miniatura okazał się wyśmienitym czasem na relaksację także dla dorosłego. Muzyka Pawła Dudzika była niczym terapeutyczna podróż wgłąb siebie, a kolory i światełka wzmacniały tę sielankę. Dzieci mogły oddawać się przyjemności podglądania powolnych ruchów postaci na scenie, swoistemu czarowaniu, aby bezpiecznie wkroczyć w świat teatru, a dorośli przez pół godziny kontemplowali czasoprzestrzeń. Brak słów i kontrolowanie bodźców pogłębiały poczucie scenicznego "uzdrawiania".

Tytułowa Gwiazdka z nieba nie chciała poddać się kosmicznemu porządkowi i spadła na Ziemię, niezauważona przez poławiacza gwiazd, czyli Książyc. Znalazłszy się w atmosferze ziemskiej, doświadcza łagodnej zmienności czterech pór roku, co otwiera ją bardzo na ten świat. Przy okazji widzimy ją, jak stara się za wszelką cenę pozostać w tych wyjątkowych dla niej okolicznościach, bo nie daje się złapać, ani nawet zauważyć przez "tropiącego" ją wszędzie poławiacza. Podoba się jej wszystko - od stawu, łąki, drzewa, po bałwana, kotka, motylka, piłkę, latawiec czy bociany. Poznaje przy tym walory dnia i nocy, zimna i ciepła, a zatem spotyka też Słońce, które jak dobra wróżka prowadzi ją bezpiecznie o każdej porze dnia i roku.

Mariola Fajak-Słomińska i Janusz Słomiński odpowiedzialni za scenariusz i reżyserię umiejętnie, choć bez fajerwerków, prowadzili małych odbiorców po niezwyklym świecie opowieści, której inscenizacja odbywała się w ogromnym namiocie. Taki "biwakowy" pomysł podobał się dzieciom, które obserwowałam (kilka grup z roczników 2015), podsycając tęsknoty za latem, wakacjami i pewnie byciem w bezpiecznym, rodzicielskim otoczeniu. Zabrakło mi jednak pogłębienia doznań, w tym wizualnych i dźwiękowych, jak również pomysłów dramaturgicznych. Gwiazdka, zagrana przyjemnie i ciepło przez Zofię Nather, okazuje się mało zindywidualizowana, nie widać procesu zmian, a raczej konstans zadowolenia, podobnie zresztą jak u Słońca (granego przez Jadwigę Sankowską) czy Księżyca (w tej roli Jacek Gierczak). Słowa uznania dla Łukasza Kwietniewskiego należą się przede wszystkim za pomysłowe kostiumy namiot, szczególnie Gwiazdki i Księżyca. Niektóre elementy scenografii jednak "trącą myszką", jak bociany, okno, czy zupełnie z innej bajki - rozłożyste drzewo.

"Gwiazdka z nieba" to na pewno ciekawa propozycja dla naprawdę małych dzieciaczków, których rodzice skutecznie separowali od ogłupiających, ale też i uzależniających propozycji telewizyjnych. Wydaje się nawet, że małe dziecko, któremu rodzic czyta bajki na dobranoc, może poczuć się lekko roczarowane prostotą propozycji w tym spektaklu.

Gwiazdka z nieba, scenariusz i reżyseria: Mariola Fajak-Słomińska i Janusz Słomiński, scenografia: Łukasz Kwietniewski, muzyka: Paweł Dudzik, choreografia: Arkadiusz Buszko, obsada: Zofia Nather, Jadwiga Sankowska, Jacek Gierczak. Premiera 10.04.2018, czas trwania 30 minut.